طبق این گزارش که توسط دفتر مطالعات اجتماعی مرکز پژوهش‌های مجلس تهیه شده است، پس از انقلاب اسلامی و تلاش برای رفع نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی، نهادهای مختلفی در درون و بیرون از دولت برای امر محرومیت‌زدایی شکل گرفتند و این نهادها حدود چهار دهه است که در این زمینه فعالیت می‌کنند. این فعالیت‌ها در بسیاری از موارد نتایج مثبتی در کاهش محرومیت‌ها در سطح کشور داشته است و بسیاری از مناطق از وضعیت محرومیت خارج شده‌اند. با این حال، در صورت شناخت توانمندی‌ها و بهره‌گیری بهینه از ویژگی‌های نهادهای فعال در این زمینه و بهبود نظام تخصیص منابع و امکانات مناطق و گروه‌های محروم وضعیت می‌توانست بهتر از این باشد و به برخورداری نسبی بیشتری دست یابد. با توجه به اهمیت این موضوع، بررسی توانمندی‌های (شامل نقاط قوت، فرصت‌ها، چشم‌انداز و نتایج یا دستاوردها) نهادهای فعال در حوزه محرومیت‌زدایی که یا بخشی از ثروت‌های عمومی و خصوصی را در اختیار دارند یا از بودجه سالیانه کشور بهره‏مند هستند، موضوع این گزارش است. در یک گونه‌شناسی کلی، نهادهای اجرایی فعال در حوزه محرومیت‌زدایی به همراه مهم‌ترین توانمندی‌های آن‌ها در قالب سه دسته کلی قرار می‌گیرند. نهادهای دولتی یا زیرمجموعه قوه مجریه، نهادهای حاکمیتی فرادولتی و سازمان‌های مردم نهاد (سمن‌ها). در این گزارش به ظرفیت‌های آن‌ها در حوزه محرومیت‌زدایی پرداخته می‌شود.

مواردی که با دانلود این گزارش می‌توانید از آن آگاهی یابید:

• گونه‌شناسی نهادهای کنشگر در حوزه محرومیت‌زدایی
• توانمندی‌های کنشگران نهادی حوزه محرومیت‌زدایی
• بررسی نقاط قوت
• و موارد دیگر...