طبق این گزارش که توسط دفتر مطالعات اجتماعی مرکز پژوهش‌های مجلس تهیه شده است، شبکه ارتباطات در هر جامعه، شریان‌های حیاتی تبادل اطلاعات، قدرت و معنا هستند. این شبکه‌ها را در دو قالب کلی دسته‌بندی می‌شوند؛ نخست ارتباطات عمودی که بازتابی از ساختارهای رسمی، سلسله مراتبی و دیوان سالارانه است و کلیه دستگاه‌های دولتی (دولت به معنای جامع‌تر خود) در این دسته قرار می‌گیرند و دیگر، ارتباطات افقی که در حوزه اجتماعی و بین کنشگران اجتماعی با موقعیت‌های به نسبت مشابه جریان دارد و شکل ساختاریافته این ارتباطات در صورت نهادی خود در مسجد، هیئت‌ها، گروه‌های جهادی، خیریه‌ها و تشکل‌های مردم نهاد متبلور است. در بحران‌های بزرگ مانند جنگ، زلزله و همه‌گیری‌های کشنده این ارتباط دچار چالش می‌شود. در این شرایط جامعه فارغ از ساختارهای رسمی باید بتواند تا اندازه‌ای مسائل و مشکلات خود را مرتفع کند. برای این مهم، ساختار اصطلاحاً افقی جامعه باید تقویت و منسجم شوند و شبکه‌های مردمی تا حد ممکن جایگزین ساختار رسمی و دیوان سالارانه شوند تا جامعه دچار اختلال‌های حاد نشود. یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد که ساختار افقی و غیررسمی جامعه با ایجاد و تقویت شبکه‌های محلی، استفاده از رسانه‌های اجتماعی، سازماندهی داوطلبانه و مردمی، تقویت گفت وگوی اجتماعی و راهکار ویژه محله محوری تقویت می‌شود. برای رسیدن به محله محوری باید قوانین و مقرراتی ساده، برای راحتی فعالیت این شبکه محلی وضع شود تا با رسمیت یافتن ایشان، دستگاه‌ها و مردم ابایی از همکاری با آنها نداشته باشند. این قانون تشکیل شورای محله محوری (متشکل از نمایندگان شهرداری، مساجد، هیئت‌های مذهبی، تشکل‌های مردم نهاد و گروه‌های جهادی) به رسمیت بشناسد و ایشان را در دوره بحران متولی حل مشکلات اجتماعی در سطح محله بداند.

مواردی که با دانلود این گزارش می‌توانید از آن آگاهی یابید:

• تقویت ساختارهای افقی و غیررسمی حکمرانی در بحران
• ایجاد شبکه داوطلبان
• تقویت گفتگوی اجتماعی از طریق رسانه ملی
• شبکه‌سازی محلی و محله‌محوری
• و موارد دیگر...